Ήταν πάντα του ξέμακρος, της μοναξιάς ταμένος,
και στ' ουρανού το φάγγρισμα, χανόταν τ' αποσπέρια,
μες στο κατακαλόκαιρο, μετρώντας πεφταστέρια,
και τ' άπειρου γυρεύοντας, την άκρ' απελπισμένος.
...
Read full text