Αλήθεια, πόσο μοιάζουμε, με αγερίνας κόκκους,
φυρονεριάς κατάλοιπο, στ' ακρόγιαλο μιας ζήσης,
πετρούλες π' ανασαίνουμε, με μύριες ψευδαισθήσεις,
πως απ' τη μνήμη, θα ‘χουμε, του χρόνου, κάποιους τόκους…
...
Read full text