Όταν για μέρες δε μιλάμε, νιώθω την αποσύνδεση.
Είναι εκείνες οι μέρες που δεν προσπαθώ να σε βρω.
Είναι εκείνες οι μέρες που δεν είμαι «εκείνη»
και δε θα είμαι ποτέ.
...
Από παιδί μικρό βίωνε το μεγαλείο της κάθε εποχής.
Λαχταρούσε να παίξει με το χιόνι όσο και να σκαρφαλώσει στα ανθισμένα δέντρα.
Σαν ερχόταν η φθινοπωρινή βροχή, έτρεχε έξω από το σπίτι και χόρευε στην αυλή με την μπόρα να γίνεται όλο και πιο δυνατή.
Μα δεν το ένοιαζε αν θα βραχεί, ήταν παιδί!
...
Είναι οι ιδέες απτές;
Γεννιούνται, μεγαλώνουν, πεθαίνουν και σαπίζουν ή μήπως είναι αιώνιες;
...
Και έτσι άνθιζε,
μέσα από χαρμοσύνες και οδύνη.
Την ημέρα με τον ήλιο, έδινε και έδινε,
...
Έτσι κάπως στεκόμουν άπγραγος,
κοιτώντας τους να μιλούν αυτούς τους περίεργους ήχους,
...
Φαντάζομαι τα χέρια σου..
Φαντάζομαι το σχήμα τους.
Φαντάζομαι τη μυρωδιά τους
στο μπράτσο,
...
Εκεί γυρνάς, μιλάς, γελάς
εκεί πονάς, εκεί λυπάσαι.
Εκεί μια νύχτα σκοτεινή
σε ρώτησα αν θυμάσαι.
...
Δεν το είπες μα φοβάσαι
πως δεν ξέρεις το αύριο τι θα φέρει.
Σου άρεσε η νιότη και όλα της τα καλοπιάσματα.
...
Σε επεξεργάζομαι.
Κοιτώντας σε από πίσω βλέπω τις γραμμές σου να σχηματίζονται μπροστά από το φως.
Ο ήλιος πίσω σου κρύβει τα χαρακτηριστικά σου.
...