Ίσως, φέτος, απάνω μας, ο Ύπνος να μην έχει,
δυνάστεμα, και η Νύχτα, να πάψει να μας βλέπει,
έτσι που με την πρωταυγή, μες στην ουράνια σκέπη,
οι ντονανμάδες κρύψανε, τ' αστέρια που κατέχει…
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem