Της μοναξιάς λυκόπουλο, π' ολονυχτίς λακάζεις,
απ' της ψυχής τα τρίσβαθα, σ' ολόγιομο φεγγάρι,
γιατί θαρρείς πως θα ‘πρεπε, σε διπλωτό κλινάρι,
να σε ξενίσω; Δεν σ' αρκεί, που όνειρά μου σκιάζεις;
...
Read full text